‘DRIE vliegen in één klap slaan’!

Naast de logische en alomvattende aandacht voor het Coronavirus, is inmiddels ook weer het tijdstip aangebroken om enige aandacht te vragen voor een aantal hinderlijke natuurverschijnselen die net nu weer de kop opsteken.

Mede vanwege de klimaatveranderingsverschijnselen (warmer en natter), de verder toenemende waterpartijen in woonwijken en de verminderde bekendheid van de mens met de oorzaak-gevolg relatie tussen de thuisomgeving van insecten en hun eigen gedrag buitenshuis, daarom even een korte toelichting ter voorkoming van Eerste Hulp handelingen.

De teek. Heeft een levenscyclus van 3-4 jaar. Kunnen we gehele jaar last van hebben, maar kent een piek in de periode van de lente tot en met de zomer. Valt niet uit een boom, maar klimt om zijn honger te stillen omhoog in grassprieten en lage begroeiing om zodoende bij een ‘gastheer’ terecht te komen, om daar via de entree van de huid met zijn kop, bloed op te kunnen zuigen. In ons geval zijn dan: honden, katten , wandelaars, hardlopers en fietsers een welkom slachtoffer.

De mug. Binnen de levenscyclus van de mug is deze ca 1-2 maanden actief. Ook de mug heeft de hoogste activiteiten periode vanaf de lente tot en met de zomer. De eitjes worden altijd gelegd in waterrijke omstandigheden en de mug wordt aangetrokken door koolstofdioxide en lichaamsgeuren. In ons geval is een natte omgeving de ideale broedplaats en zijn warmte en beperkte ventilatie een ideale muggentrekker.

De processierups. Deze heeft een levenscyclus van 1 jaar. Ook hiervan ontstaat de meeste hinder vanaf ca. mei tot en met september. Logisch daar ze zich te goed doen aan de bladeren van de eikenbomen die dan uit hun knop komen. De stroom aan rupsen via de stam naar de bladeren geeft de relatie met een processie (godsdienstige plechtigheidsoptocht) aan. Er is inmiddels ook een extremere dennenprocessierups versie bekend. Daar in het voorjaar de weersomstandigheden beter worden en er dus meer mensen naar buiten gaan om te wandelen, hardlopen, fietsen,…is er dus ook een grotere kans om in aanraking te komen met brandharen. Die zich door hun gewicht en de wind tot op een afstand van 100 meter van het nest kunnen verplaatsen. Afhankelijk van de provincie waar je woont wordt er gespoten, opgezogen of ingezet op de natuurlijke vijanden.

Het is een utopie om te denken dat we daar ooit van verlost zullen zijn. Wil JIJ dus weten wat je moet doen als je er dan toch mee te maken krijgt ? Check ons cursusboek of volg een (opfris)cursus in jouw regio.





  • ± 1 minuut